.jpg)
002844
CHOROBY PRZEWLEKŁE A OBOZY
Wiele dzieci nie jeździ na obozy letnie i zimowiska tylko dlatego, że cierpią na przewlekłe choroby: astmę, alergię, padaczkę, cukrzycę, różne zaburzenia rozwoju. Na pewno w każdym przypadku sprawę wyjazdu trzeba rozważać indywidualnie, ale może też mało rodziców wie, iż przy większości schorzeń można dobrać odpowiednią ofertę obozu także na chorego dziecka.
Na przykład dla astmatyka, dla dziecka z wadą serca spokojnie można dobrać odpowiednie oferty. Dla dzieci z zaburzeniami ruchu - kolonia artystyczna bez sportu i wycieczek, dla cukrzyka kolonia w kameralnym pensjonacie z możliwością dostosowania diety do dziecka. Każde biuro organizujące wypoczynek dla dzieci posiada odpowiedni wzór karty zapisowej, na której rodzic umieszcza wszystkie najważniejsze informacje dotyczące zdrowia dziecka.
Zasada najważniejsza – w przypadku wyjazdu na kolonię nigdy nie należy organizatora zaskakiwać sytuacją zdrowotną dziecka – lepiej najpierw zadzwonić i zapytać się czy dana oferta będzie odpowiednia dla mojego dziecka z określonymi problemami zdrowotnymi?
W przypadku przewlekłego schorzenia u dziecka wyjazd odbywa się za pisemną zgodą lekarza kontaktu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są tylko takie choroby, gdzie dziecka wymaga całodobowego indywidualnego nadzoru bądź takie miejsca pobytu i program, które pogorszą kondycję dziecka. W przypadku gdy choroba dziecka jest uśpiona i wymaga jedynie podawania leków o określonych godzinach a poza tym dziecko funkcjonuje jak rówieśnicy – należy spytać organizatora o opiekę lekarską podczas wyjazdu i umieścić stosowne wytyczne w karcie dziecka. Podobnie dziecko, które nawet nie bierze leków ale np. nie może uprawiać określonych sportów na pewno poradzi sobie na zwykłej kolonii.
Pamiętajmy jednak, że decydując się na wysłanie dziecka na zwykłą kolonię nie czynimy organizatora odpowiedzialnym za ewentualne pogorszenie zdrowia dziecka. Poza tym z reguły dzieci chore nie jeżdżą na samodzielne wyjazdy wcześniej niż w wieku 10 lat, gdy mniej więcej potrafią same wyczuć np. duszność czy przypomnieć pielęgniarce obozowej o tabletkach do wzięcia.
Ważną zasadą bezpiecznego wyjazdu chorego dziecka jest przekazanie wszystkich jego leków w opakowaniach podpisanych jego imieniem i nazwiskiem do punktu medycznego na kolonii. Nie wolno dawać dziecku leków do samodzielnego przechowywania w walizce czy plecaku, gdyż grozi to nieodpowiedzialnym użyciem nie tylko przez nasze dziecko. Na przykład dla astmatyka, dla dziecka z wadą serca spokojnie można dobrać odpowiednie oferty. Dla dzieci z zaburzeniami ruchu - kolonia artystyczna bez sportu i wycieczek, dla cukrzyka kolonia w kameralnym pensjonacie z możliwością dostosowania diety do dziecka. Każde biuro organizujące wypoczynek dla dzieci posiada odpowiedni wzór karty zapisowej, na której rodzic umieszcza wszystkie najważniejsze informacje dotyczące zdrowia dziecka.
Zasada najważniejsza – w przypadku wyjazdu na kolonię nigdy nie należy organizatora zaskakiwać sytuacją zdrowotną dziecka – lepiej najpierw zadzwonić i zapytać się czy dana oferta będzie odpowiednia dla mojego dziecka z określonymi problemami zdrowotnymi?
W przypadku przewlekłego schorzenia u dziecka wyjazd odbywa się za pisemną zgodą lekarza kontaktu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są tylko takie choroby, gdzie dziecka wymaga całodobowego indywidualnego nadzoru bądź takie miejsca pobytu i program, które pogorszą kondycję dziecka. W przypadku gdy choroba dziecka jest uśpiona i wymaga jedynie podawania leków o określonych godzinach a poza tym dziecko funkcjonuje jak rówieśnicy – należy spytać organizatora o opiekę lekarską podczas wyjazdu i umieścić stosowne wytyczne w karcie dziecka. Podobnie dziecko, które nawet nie bierze leków ale np. nie może uprawiać określonych sportów na pewno poradzi sobie na zwykłej kolonii.
Pamiętajmy jednak, że decydując się na wysłanie dziecka na zwykłą kolonię nie czynimy organizatora odpowiedzialnym za ewentualne pogorszenie zdrowia dziecka. Poza tym z reguły dzieci chore nie jeżdżą na samodzielne wyjazdy wcześniej niż w wieku 10 lat, gdy mniej więcej potrafią same wyczuć np. duszność czy przypomnieć pielęgniarce obozowej o tabletkach do wzięcia.
